- พริบพันดาวเตรียมตัวลงทะเล
- เสริมที่นั่งด้านหัวเรือ เพื่อการออกไปนั่งโสกหมึกโดยเฉพาะ
วันอังคารที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2553
วันพุธที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2553
วันจันทร์ที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553
ข้อคิดสำหรับเรือตกปลา
1. ไต๋หาเหยื่อไม่ได้ ปัญหาโลกแตกครับ เพราะ แขกอยากได้เหยื่อเป็นๆ เยอะๆ แต่จะไปหวังอะไรกับทะเล แล้วลองใคร่ควรดูว่ามีไต๋ที่ไหนไม่อยากให้แขกได้เหยื่อบ้าง เพราะการได้เหยื่อเป็นส่งผลถึงการได้ปลา (แต่..มีบางไต๋ เปิดไฟไดร์เหยื่อไว้ให้แล้วหลับตลอด ทั้งคืนตื่นมาหรี่ไฟคลอบหมึกทีเดียว)
2.เข้าใจผิดเรื่องหมาย ปัญหาโลกแตกอีกเหมือนเดิม เพราะในทะเลไทยทั่วประเทศ มีหมายตกปลาที่เรียกชื่อซ้ำๆกัน เช่น หมายเรือจม
หมายนอก ก่อนอื่นต้องถามต่อไปว่า หมายเรือจมไหนล่ะ ทะเลไทย มีหมายเรือจมเป็นร้อยๆพันๆหมาย
หมายนอกก็เหมือนกันครับ ฉะนั้นต้องตกลงกันให้รู้เรื่องตั้งแต่เริ่มจะจองเรือว่าจะไปหมายไหน วิ่งกี่ชั่วโมงจากจุดหมาย อย่าบอกหรือเรียกเป็นไมล์เด็ดขาด เพราะแขกบางคนเขารู้ไมล์หนึ่งในทะเลมันไปไกลแค่ไหน 3. เครื่องอำนวยความสะดวกไม่ครบ บางทีน้ำไม่พออาบ แก็สหมด สาเหตุเพราะแขกที่เพิ่งขึ้นไปใช้ไปเยอะ ไต๋ก็ลืมเติม 4.ถือไม่เหมือนกัน เคยได้ยินคำว่า"คนไทยเขาถือ"ไหมครับ
เรือบางลำห้ามโน่นห้ามนี่ ห้ามนั่น เช่น ห้ามนั่งบนโขน ห้ามคว่ำเข่ง ห้ามนำกล้วยลงเรือ (อีกหน่อยอาจห้ามถ่ายรูปด้วย) อย่าลืมว่าแขกที่มาลงเรือเขาไม่ใช่เด็กเรือ ที่มาจากเขมร พม่า ฉะนั้นคุณไม่มีสิทธิ์ตะคอกแขกว่าคว่ำเข้งทำไม เรือลำนี้ไม่มีอะไรคว่ำ( อ้าว..แล้วจุมโพ่มันล้างจานแล้วคว่ำทำไมวะ )
กีฬาตกปลา
การตกปลาถือเป็นกีฬาอย่างหนึ่ง มีแพ้ มีชนะ มีอภัย เหมือนกับกีฬาทั่วๆไป อยากเป็นผู้ชนะก็ต้องหมั่นฝึกฝนวรยุทธให้สูงส่งอยู่เสมอ อย่าถือว่าตัวเองเก่ง เพราะปลาแต่ละที่กินเหยื่อไม่เหมือนกัน แล้วต้องตระหนักด้วยว่าปลา คือของที่อยู่ใต้น้ำวันอังคารที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2553
วันศุกร์ที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2553
วันพฤหัสบดีที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2553
วันศุกร์ที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2552
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)