วันพฤหัสบดีที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2554

เรือจากขวดพลาสติก

ภาพนี้เป็นไดเดียของชาวต่างชาติครับ ใช้ขวดมัดรวมๆกัน โดยหันหัวขวดไปในทิศทางเดียวกัน ทำให้หัวเรือเป็นรูปแหลมรี แหวกน้ำได้ดี
ถ้าจะให้ดี ขอแนะนำให้หาผ้าตาข่ายคลุมกลุ่มขวดอีกทีครับ เผื่อกันกระแทก กับส่งใต้น้ำ

เรือจากถังผสมปูน

ภาพนี้เป็นการสร้างเรือจำเป็นจากถังผสมปูนครับ โดยเจ้าของไอเดีย ได้นำถังผสมปูน 2 ใบมาเชื่อมต่อกันด้วยท่อวีพีซี ซึ่งก็สามารถใช้งานได้ครับ ถ้าจะให้ดีขอเสนอให้อุดปลายท่อวีพีซีทั้งสองด้านครับ หรือถ้าพอมีงบก็ควรใช้ท่อวีพีซีให้ขนาดใหญ่กว่านี้อีกนิดครับผม

เรือประดิษฐ์ โดยไม่ไม่ต้องออกแบบ



การนำกาละมัง มาทำเป็นเรือ ขอแนะนำให้ลองนั่งในระดับน้ำตื่นๆก่อนนะครับ พอมั่นใจว่ารับน้ำหนักของเราไปได้แล้วจึงค่อยๆพายไป

เรือกระละมัง









ถ้าพูดถึงเหตุการณ์น้ำท่วม ในปัจจุบัณสิ่งที่ช่วยเราในการเป็นพาหนะและหาง่ายที่สุดในยามนี้มีแต่กระละมัง ...

วันเสาร์ที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2554

เรือช่วยน้ำท่วม

ทำจากท่อวีพีซีครับ อ้อ แล้วอย่าลืม อุดหัวอุดท้ายท่อด้วยนะตัวเอง

เรือน้ำท่วม



เรือจากกระละมัง มีใช้กันทุกบ้านอยู่แล้ว

เรือฉุกเฉิน



ภาพนี้ เป็นการนำโต๊ะมาติดเครื่องสามารถแล่นไปได้ ดีเสียด้วย

ทำเรือจากวัสดุเหลือใช้

เอาภาพเรือที่ทำจากเศษวัสดุเหลือใช้มาฝากครับ

วันพฤหัสบดีที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2554

ทริปตกปลา อ.ปราณบุรี จ.ประจวบคีรีขัน

เกาะแก่งต่างๆรอบๆบริเวณเขาสามร้อยยอด

ทิวทัศน์หน้าท่าเรือ เขาสามร้อยยอด ที่เราไปลงเรือตกปลากันในทริปนี้ครับ

วันอังคารที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2553

ขอนไม้กับเรือ

  • พริบพันดาวเตรียมตัวลงทะเล
  • เสริมที่นั่งด้านหัวเรือ เพื่อการออกไปนั่งโสกหมึกโดยเฉพาะ

วันจันทร์ที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553

ข้อคิดสำหรับเรือตกปลา

ปัจจุบันมีเรือประมงจำนวนไม่น้อยที่ผกผันหันมาทำอาชีพทำ เรือตกปลา อันเนื่องมาจากหลายๆสาเหตุ มีทั้งที่ประสพความสำเร็จโชติช่วงชัชวาลและเงียบเหงาเศร้าสร้อย จากประสพการณ์ที่ผมได้คลุกคลีกับวงการเรือตกปลามาพอสมควร พอจะเจอจุดอ่อนของเรือตกปลาบ้าง แต่ไม่ใช่ทุกลำ.
1. ไต๋หาเหยื่อไม่ได้ ปัญหาโลกแตกครับ เพราะ แขกอยากได้เหยื่อเป็นๆ เยอะๆ แต่จะไปหวังอะไรกับทะเล แล้วลองใคร่ควรดูว่ามีไต๋ที่ไหนไม่อยากให้แขกได้เหยื่อบ้าง เพราะการได้เหยื่อเป็นส่งผลถึงการได้ปลา (แต่..มีบางไต๋ เปิดไฟไดร์เหยื่อไว้ให้แล้วหลับตลอด ทั้งคืนตื่นมาหรี่ไฟคลอบหมึกทีเดียว)
2.เข้าใจผิดเรื่องหมาย ปัญหาโลกแตกอีกเหมือนเดิม เพราะในทะเลไทยทั่วประเทศ มีหมายตกปลาที่เรียกชื่อซ้ำๆกัน เช่น หมายเรือจม
 หมายนอก ก่อนอื่นต้องถามต่อไปว่า หมายเรือจมไหนล่ะ ทะเลไทย มีหมายเรือจมเป็นร้อยๆพันๆหมาย
หมายนอกก็เหมือนกันครับ ฉะนั้นต้องตกลงกันให้รู้เรื่องตั้งแต่เริ่มจะจองเรือว่าจะไปหมายไหน วิ่งกี่ชั่วโมงจากจุดหมาย อย่าบอกหรือเรียกเป็นไมล์เด็ดขาด เพราะแขกบางคนเขารู้ไมล์หนึ่งในทะเลมันไปไกลแค่ไหน      3. เครื่องอำนวยความสะดวกไม่ครบ      บางทีน้ำไม่พออาบ แก็สหมด สาเหตุเพราะแขกที่เพิ่งขึ้นไปใช้ไปเยอะ ไต๋ก็ลืมเติม  4.ถือไม่เหมือนกัน   เคยได้ยินคำว่า"คนไทยเขาถือ"ไหมครับ
เรือบางลำห้ามโน่นห้ามนี่ ห้ามนั่น เช่น ห้ามนั่งบนโขน ห้ามคว่ำเข่ง ห้ามนำกล้วยลงเรือ  (อีกหน่อยอาจห้ามถ่ายรูปด้วย)    อย่าลืมว่าแขกที่มาลงเรือเขาไม่ใช่เด็กเรือ ที่มาจากเขมร พม่า ฉะนั้นคุณไม่มีสิทธิ์ตะคอกแขกว่าคว่ำเข้งทำไม เรือลำนี้ไม่มีอะไรคว่ำ( อ้าว..แล้วจุมโพ่มันล้างจานแล้วคว่ำทำไมวะ  ) 

กีฬาตกปลา

การตกปลาถือเป็นกีฬาอย่างหนึ่ง มีแพ้ มีชนะ มีอภัย เหมือนกับกีฬาทั่วๆไป อยากเป็นผู้ชนะก็ต้องหมั่นฝึกฝนวรยุทธให้สูงส่งอยู่เสมอ อย่าถือว่าตัวเองเก่ง เพราะปลาแต่ละที่กินเหยื่อไม่เหมือนกัน  แล้วต้องตระหนักด้วยว่าปลา คือของที่อยู่ใต้น้ำ
เราไม่สามารถไปกำหนดได้ว่าวันนี้จะได้เท่าไร